Daphnes (20 jaar) moeder raakte vier jaar geleden in een psychose en is nog steeds niet de oude. Een jongerenlotgenotengroep hielp haar enorm.

Geen idee

‘De eerste ervaring was toen ik 16 jaar oud was. Mijn moeder begon uit het niets tegen haar overleden oma te praten. Ze deed al langer vreemd, maar dit was heel raar. Het zette mijn leven op z'n kop. Ik had geen idee wat er aan de hand was.'

Ei kwijt

‘Ik had de behoefte om er over te praten met anderen. Ik kwam bij Lucertis terecht en naast dat ik gesprekken had met mijn behandelaar nam ik deel aan een KOPP-groep en een peer-groep; een groep jongeren die je ondersteunen bij je problemen. Daar kon ik mijn ei kwijt. Ik praatte wekelijks met jongeren die ongeveer even oud waren en ongeveer dezelfde situatie hadden meegemaakt. Daardoor heb je het idee dat je niet de enige bent.'

Appen voor advies

‘Thuis is de sfeer nog steeds gespannen. Doordat mijn moeder en ik hulp hebben is het wel verbeterd, maar ze is nooit meer dezelfde geweest. Mijn vader wil eigenlijk scheiden en als ik financieel op mijn eigen benen kan staan, wil ik ook het huis uit. Inmiddels ben ik zover gekomen dat ik andere jongeren kan adviseren omdat ik veel ervaring heb. Ik praat niet meer over mijn eigen problemen omdat ik die niet meer heb. Ik ben afgelopen week voor het laatst geweest. De andere jongeren vinden het erg jammer dat ik wegga, maar we hebben een what's app groep, dus ik heb gezegd dat ze me altijd kunnen appen voor advies.'

KOPP-kind

Daphne is een zogeheten KOPP-kind. De afkorting KOPP staat voor Kinderen van Ouders met Psychische Problemen. Onderzoek laat zien dat KOPP-kinderen op latere leeftijd vaak dezelfde problemen krijgen als hun ouders. Het is dus heel goed dat Daphne tijdig hulp heeft gezocht. Zo heeft zij een eventuele depressie weten te voorkomen.